Dom z papieru

Osy budują swoje gniazda z przeżutych kawałków drewna. W kontakcie ze śliną owadów te naturalne materiały zamieniają się w masę idealną do zbudowania kryjówki. Po zaschnięciu ma ona zwykle szarawy kolor, a w dotyku przypomina delikatny papier. Co ciekawe, domy os służą koloniom tylko przez jeden sezon – wraz z nadejściem wiosny owady rozpoczynają budowę swojego gniazda na nowo.

Gigantyczne osy

Choć w Polsce najczęściej spotyka się osy o wielkości ok. 2 cm, to na świecie żyją gatunki o naprawdę imponujących rozmiarach. Mowa między innymi o szerszeniu azjatyckim, należącym do rodziny osowatych. Długość jego ciała wynosi od 2,5 do nawet 4,5 cm, a rozpiętość skrzydeł sięga ponad 7 cm! Owad jest przy tym bardzo agresywny, a jego jad uznawany za bardzo groźny – zwłaszcza dla osób uczulonych.

Polowanie na pożywienie

Osy są drapieżnikami i chociaż kojarzy się je ze spijaniem soków z owoców, to polują one także na inne owady. Insekty żywią się między innymi mszycami i muchami, jednak to nie wszystko. Owady są w stanie zapolować nawet na pszczołę czy większego od siebie pasikonika. Pożywiają się także pokarmem roślinnym – spijają nektar i soki drzewne. Nie odmawiają sobie również ludzkiego jedzenia, a zwłaszcza słodyczy i słodzonych napojów.

Owady, które mogą żądlić (prawie) na okrągło

Sporo osób wie, że pszczoły giną niedługo po ukąszeniu swojej ofiary i nie są zdolne do ponownego ataku. Nieco inna sytuacja ma miejsce w przypadku os i można powiedzieć, że są one w stanie żądlić na okrągło! W przeciwieństwie do pszczół, osy nie posiadają haczyka na żądle. Oznacza to, że po wbiciu się w ciało ofiary mogą je łatwo wyciągnąć i szybko zaatakować ponownie. Często dochodzi do przypadków, gdy jeden owad ukąsił swój cel kilkukrotnie.

Nowy rok, nowa kolonia

Większość os żyje w grupie, jednak mało osób wie, że niewiele z nich przeżywa do kolejnego roku. Rozrostem kolonii zajmują się królowe, które z pomocą robotnic rozbudowują gniazdo i wychowują młode. W ciągu jednego sezonu w gnieździe może pojawić się nawet kilkadziesiąt tysięcy osobników, które jesienią… wymierają. Do wiosny przeżywa zaledwie kilka sztuk z całej kolonii – są to królowe, które wraz z nowym sezonem zaczynają tworzyć nową rodzinę.